☆ English ☆ Deutsch ☆ Español ☆ Française ☆ Italiano ☆ Português ☆ Türkçe ☆

---

Πρωτομαγιά! Πρωτομαγιά!

Αυτοοργάνωση εναντίον αυταρχισμού, φασισμού, και δικτατοριών!

Η στρατηγική της κινητοποίησης των ανθρώπων στη βάση του οικονομικού και πολιτισμικού άγχους και της οικοδόμησης εθνικισμού που βασίζεται στην ταυτότητα για την απόκτηση εξουσίας περιγράφεται ποικιλοτρόπως ως πλειοψηφικός εθνικισμός, λαϊκιστικός αυταρχισμός ή δεξιός λαϊκισμός (RWP).

Πηγή: Τι κάνουν οι λαϊκιστές εξουσιαστές όταν κυβερνούν; του Kamal Mitra Chenoy, EPW.in

Τα αυταρχικά και δεξιά κινήματα ενισχύονται σε όλο τον κόσμο και περισσότερες αυταρχικές κυβερνήσεις έρχονται στην εξουσία. Οι εξελίξεις κυμαίνονται από την αυξανόμενη επιρροή αντιδραστικών πολιτικών κινημάτων (π.χ. στη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, το Ισραήλ και τη Γαλλία) σε ολοένα και πιο αυταρχικά και ολιγαρχικά καθεστώτα (π.χ. στην Αργεντινή, τις ΗΠΑ, την Ουγγαρία, την Αυστρία, τις Φιλιππίνες, την Ινδονησία, το Χονγκ Κονγκ, την Ιταλία, τη Νικαράγουα, τη Ρωσία, την Ινδία, την Τουρκία και το Μπαγκλαντές) καθώς και άκρως κατασταλτικά και αυταρχικά κράτη (π.χ. στη Μιανμάρ).

Αν και είναι απαραίτητο να δούμε τα ιστορικά πλαίσια στο πεδίο για να κατανοήσουμε πλήρως τις αυταρχικές εξελίξεις, υπάρχουν σημαντικά κοινά σημεία. Κοινό χαρακτηριστικό είναι η συγχώνευση οργανωμένων κεφαλαιουχικών συμφερόντων με ένα κατασταλτικό εθνικό κράτος. Οι πρώτοι στόχοι είναι συχνά τα τρανς άτομα. Αφού ο Milei ανέλαβε την Αργεντινή, ήταν τα πρώτα που απολύθηκαν από θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα. Παρόμοιες εξελίξεις παρατηρούνται και στην Ιταλία, με την Meloni του Fratelli d’Italia στην εξουσία. Εδώ τα τρανς άτομα δέχθηκαν επίσης επίθεση από τη δεξιά κυβέρνηση. Περιορίστηκε η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη για τη μετάβαση του φύλου, ειδικά για τα νεαρά άτομα.

Ο αυταρχισμός περιγράφει «ιδεολογίες ανισότητας», όπως ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο εθνικισμός, οταξισμός
και ο σοβινισμός. Είναι ένα κοινωνικό, πολιτιστικό, πολιτικό και οικονομικό φαινόμενο. Κοιτάζοντας τον κόσμο σήμερα, μπορούμε σίγουρα να μιλήσουμε για αφύπνιση του αυταρχισμού.

Μια κρίση μετά την άλλη. Οι κοινωνικές και οικονομικές ανασφάλειες διαμορφώνουν επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης για πολλούς ανθρώπους. Η προσφορά αυταρχικών ιδεών είναι μια υπόσχεση ασφάλειας: έχετε μια θέση στον κόσμο και μπορείτε να κατευθύνετε την απογοήτευσή σας στους πιο αδύναμους. Ένα όλο και πιο ασταθές σύστημα διατηρείται από τις κρατικές δυνάμεις. Επομένως, η εξάπλωση του αυταρχισμού δεν είναι απλώς ένα κίνημα από τα πάνω, δηλαδή μια συνωμοσία των ελίτ, ούτε μια «εξέγερση από τα κάτω».
Για να αποκτήσουν εξουσία, αντιδραστικοί πολιτικοί χρησιμοποιούν αντισυστημική ρητορική, ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια και κατηγορίες για εγκληματικότητα (π.χ. κατά της αντιπολίτευσης, της κοινωνίας των πολιτών και των κοινωνικών μειονοτήτων) ως πρόσχημα για να περιορίσουν τις ελευθερίες, συχνά με την υποστήριξη εδραιωμένων ελίτ.
Τα πρώτα χρόνια της εκβιομηχάνισης είδαν ήδη τη δαιμονοποίηση και την κρατική καταστολή των φτωχών, των άπορων, πολιτικών κινημάτων των εργαζομένων – οποιουδήποτε δεν ήταν μέρος ενός πειθήνιου μισθωτού εργατικού δυναμικού. Μόλις οι κοινωνικοί αγώνες κερδίσουν τον δημοκρατικό χώρο, το οργανωμένο κεφάλαιο είναι πρόθυμο να θυσιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα για να καταστείλει την εργασία.

Οι (νεο)φιλελεύθερες δημοκρατίες δεν είναι εγγυητές για ένα μέλλον απαλλαγμένο από αυταρχισμό. Ο αντιαυταρχισμός πρέπει να υπερβαίνει την απλή «υπεράσπιση της δημοκρατίας».

Για πολλές χώρες του λεγόμενου παγκόσμιου Νότου, ο φιλελευθερισμός στον παγκόσμιο Βορρά σημαίνει πιο συχνά τυραννία παρά δημοκρατία. Άλλωστε, οι σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες οικοδομήθηκαν πάνω στη σκλαβιά καθώς και στην απανθρωποποίηση και τη γενοκτονία των αυτόχθονων πληθυσμών. Ευδοκίμησαν και συνεχίζουν να το κάνουν με τη βάναυση εξόρυξη πόρων και σήμερα στέκονται πίσω από ένα συνοριακό καθεστώς που θεωρεί δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που πεθαίνουν προσπαθώντας να περάσουν τα στρατιωτικοποιημένα σύνορα ως ουσιαστικά «ανθρώπους μιας χρήσης». Αυτή η απανθρωποποίηση των ατόμων προκειμένου να ασκήσουν εξουσία είναι αναπόσπαστο μέρος της σημερινής μορφής του καπιταλισμού.

Δεν μπορούμε να κερδίσουμε έναν καλύτερο κόσμο περιμένοντας να ψηφιστεί το σωστό άτομο – ή να καταψηφιστεί το λάθος άτομο. Πρέπει να οργανωθούμε και να παλέψουμε. Αγώνας για τη μεταμόρφωση της κοινωνίας. να μεταμορφώσουμε τον κόσμο οργανώνοντας τους χώρους εργασίας, τα σχολεία μας, τις γειτονιές μας.

Εκτός από την αντιμετώπιση των αυταρχικών τάσεων, στόχος μας είναι να αντιμετωπίσουμε τις ρίζες των προβλημάτων: το μισθολογικό σύστημα και τον ίδιο τον καπιταλισμό. Αγωνιζόμαστε για την οικοδόμηση ενός κόσμου που οργανώνεται από και για την τάξη μας, που λειτουργεί σε αρμονία με τη γη.

Ας οργανωθούμε για να διαμορφώσουμε τον δημόσιο λόγο. Ας οργανωθούμε για να διαδώσουμε αφηγήσεις που αντιτίθενται στις εξουσιαστικές εξελίξεις και ας αγωνιστούμε για μια καλύτερη ζωή για τους ανθρώπους της εργατικής τάξης, για μια εβδομάδα εργασίας 30 ωρών (χωρίς μείωση μισθού) και για καλές δημόσιες συντάξεις που ελέγχονται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, που επιτρέπουν μια αξιοπρεπή ζωή. Εργατά του Κόσμου Ενωθείτε!

Καλούμε για παγκόσμια αλληλεγγύη της εργατικής τάξης την Πρωτομαγιά – και κάθε μέρα!

Λευτεριά σε όλους τους αντιφασίστες!

#globalmayday2025
#1world1struggle

---

Πρόσκληση για δράση: globalmayday.net